Dertien jaar lang heeft NASA’s Marsrover Curiosity de rode planeet doorkruist zonder noemenswaardige technische drama’s, maar op 25 april 2026 veranderde dit volledig. Tijdens een booroperatie op een steen die de naam Atacama had gekregen, gebeurde er iets wat het wetenschappelijke team compleet overrompelde.
Normaal gesproken versplintert het gesteente bij het boren, of laat het los zodra de boorkop terugtrekt. Bij Atacama pakte het echter heel anders uit, want het blok steen hechtte zich namelijk zo stevig aan de boorarm dat het hele stuk van zo’n dertien kilogram mee omhoog werd getrokken.
Nasa spreek van een ongekende ervaring op Mars
NASA omschreef de situatie in een officiële verklaring als volledig ongekend. ‘Boren heeft er eerder voor gezorgd dat de bovenste lagen van het gesteente afbraken of loskwamen, maar nog nooit eerder zat een steen vast aan de huls van de boor,’ aldus het ruimteagentschap.
Wetenschappers vermoeden dat onverwachte eigenschappen van het gesteente verantwoordelijk zijn voor het merkwaardige incident. Kleine scheuren, variaties in hardheid of de manier waarop de lagen aan elkaar verkleefd zijn, kunnen ervoor hebben gezorgd dat de steen zich gedroeg als een soort klem rond de boorarm.
Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Curiosity moest meerdere dagen stoeien met de steen
Vanaf de aarde, op honderden miljoenen kilometers afstand, is het bijzonder lastig om dit soort subtiele gesteente-eigenschappen van tevoren in te schatten. De ingenieurs van NASA kregen er dan ook flink wat werk aan om de rover uit zijn benarde situatie te bevrijden.
Eerst probeerde het Curiosity-team de boor te laten trillen en roteren om de steen los te schudden, maar dat hielp niet. Pas na meerdere dagen van geduldig kantelen en draaien gaf de Atacama-steen eindelijk toe en liet de boorarm los.
Het incident toont aan hoe onberekenbaar Mars zich kan gedragen, zelfs voor een machine die er inmiddels meer dan dertien jaar rondrijdt. Curiosity werd in 2011 gelanceerd door NASA en landde in augustus 2012 in de Galekrater, met als doel monsters te nemen en de bodemsamenstelling te analyseren. De rover weegt 899 kilogram, is 2,7 meter lang en heeft een topsnelheid van 90 meter per uur.
Tekst gaat verder onder de afbeeling.

Meer dan tien jaar vóór op schema
De missie was oorspronkelijk gepland voor twee jaar, maar Curiosity draait inmiddels al zo’n tien jaar langer dan voorzien. Eerder kampte de rover al met elektrische en mechanische problemen rondom de boorinstallatie, maar telkens wisten ingenieurs op aarde creatieve oplossingen te vinden om het wetenschappelijke werk voort te zetten.
Die volharding wordt intussen beloond met opmerkelijke resultaten. Recentelijk analyseerden wetenschappers monsters die Curiosity had verzameld en daarin troffen ze een mix van organische moleculen aan, die worden gezien als de bouwstenen die ook aan de basis liggen van het leven op aarde.
De vondst past in een bredere zoektocht naar aanwijzingen dat Mars ooit bewoonbaar was. Curiosity onderzoekt al jaren de gesteentelagen in de Galekrater, een plek waarvan wetenschappers geloven dat er vroeger vloeibaar water aanwezig was, wat mogelijk een vruchtbare voedingsbodem voor vroeg leven kon zijn.
← Scroll voor meer informatie →
| Kenmerk | Details |
|---|---|
| Lancering | 26 november 2011, Cape Canaveral (VS) |
| Landing op Mars | 6 augustus 2012, Galekrater |
| Gewicht | 899 kg (incl. 75 kg instrumenten) |
| Afmetingen | 2,7 m lang, 2,2 m hoog, 6 wielen |
| Topsnelheid | 90 m/h |
| Energiebron | Radioisotopengenerator (MMRTG) |
| Afgelegde afstand | Meer dan 33 km (stand 2026) |
| Hoofddoel | Onderzoek naar bewoonbaarheid en geologisch verleden van Mars |
| Belangrijke instrumenten | ChemCam, SAM, MAHLI, RAD, boorinstallatie |
| Opvallende vondsten | Organische moleculen, sporen van vloeibaar water |
| Missieduur | Gepland 2 jaar, inmiddels meer dan 13 jaar actief |
| Bron: NASA / JPL-Caltech — Gegevens actueel tot mei 2026. | |
Rover levert na al die jaren nog steeds opmerkelijke resultaten
Het Atacama-incident maakt duidelijk dat zelfs een doorgewinterde Mars-machine als Curiosity nog altijd voor onverwachte situaties kan komen te staan. Voor het wetenschappelijke team is dat tegelijkertijd een uitdaging en een bevestiging van waarom dit soort langdurige missies zo waardevol zijn.
Mars blijft namelijk een planeet die haar geheimen niet zomaar prijsgeeft. Juist die weerbarstigheid maakt elke nieuwe monstername, elke boorkern en elk onverwacht incident tot een kleine maar betekenisvolle stap in het grote plaatje van planetair onderzoek. Volgens NASA onderstreept het voorval ook hoe cruciaal het is dat wetenschappers en ingenieurs zich voortdurend aanpassen aan nieuwe uitdagingen die de planeet hen stelt. Curiosity boort, kantelt en werkt gewoon door.






