Een brok ruimtepuin sloeg twee jaar geleden dwars door het dak van een woning in het Amerikaanse Hillsborough, New Jersey en de bewoner rook meteen een scherpe zwavelgeur toen hij de brokstukken van de meteoriet opraapte.
Onderzoekers hebben inmiddels vastgesteld dat de steen afkomstig is van een ongewone, zoute asteroïde die eerder al door een NASA-ruimtesonde in beeld is gebracht.
Op 16 juli 2024 doorkliefde een felle vuurbal midden op de dag de lucht boven New York, gevolgd door een luide sonische knal die veel bewoners uit hun huis deed schrikken.
De veroorzaker bleek een rotsblok van ongeveer vijftig kilo, ter grootte van een zware reistas, die via de oostkust neerdaalde en uiteindelijk terechtkwam in een slaapkamer in New Jersey. Er zijn beelden opgedoken van de inslag van de meteoriet.
Zoute asteroïde uit de binnenste gordel
De huiseigenaar handelde opvallend zorgvuldig, want hij trok direct handschoenen aan en verzamelde de brokstukken in potjes voordat hij contact opnam met de American Meteor Society. Meteoorastronoom Peter Jenniskens van het SETI Institute en NASA’s Ames Research Center benadrukte hoe belangrijk die reactie was voor het onderzoek. “Je kunt het in zekere zin zien als het ruiken van de oorsprong van de atmosfeer van het leven,” aldus Jenniskens tegen Space.com.
Juist bij koolstofchondrieten is een snelle en schone berging cruciaal, omdat dit steentype vocht enorm goed opneemt en dus makkelijk vervuild raakt door menselijke aanraking. Doordat de vinder meteen handschoenen droeg, bleven de fragmenten uitzonderlijk zuiver bewaard, ondanks dat sommige stukken vezels van tapijt en isolatiemateriaal bevatten na de klap door het dak.
Onder leiding van mede-auteur Mike Zolensky van NASA’s Johnson Space Center analyseerden wetenschappers de nu Hillsborough-meteoriet genoemde steen en daarbij vonden ze organische verbindingen en aminozuren die waarschijnlijk zijn ontstaan door chemische reacties met mineralen in het gesteente. Sommige delen van de rots bleken bovendien sterker door water aangetast dan andere delen, wat wijst op een complexe geschiedenis.
De onderzoekers classificeerden het object als een CM1/2 koolstofchondriet, een tussencategorie die duidt op gedeeltelijke blootstelling aan water op de moederasteroïde, en dat maakt de vondst zeldzaam, want het is pas de tweede meteoriet van dit specifieke type die ooit op aarde is waargenomen. Kleine zoute fragmenten in de steen wijzen er bovendien op dat het gesteente ooit vlak onder het oppervlak van de asteroïde lag, op een plek waar water was verdampt en zout was achtergebleven.
Tekst gaat verder onder de afbeelding.
Camerabeelden hielpen de baan reconstrueren
Naast het gesteente zelf bleek ook aanvullend bewijs van groot belang, want beelden van beveiligingscamera’s en zelfs deurbelcamera’s langs de oostkust gaven de onderzoekers de kans om de baan van het object nauwkeurig te reconstrueren. Ook de Doppler-weerradar van de luchthaven van Newark speelde een rol, aangezien die een spoor van kleinere kiezels registreerde dat liep van Staten Island tot in New Jersey.
Tekst gaat verder onder de post.
Met die gegevens kon het team de herkomst van de steen herleiden tot de binnenste asteroïdengordel, een gebied dat eerder al is gepasseerd tijdens NASA’s Lucy-missie en dat roept de vraag op of dezelfde ruimtesonde ooit hetzelfde rotsblok in beeld heeft gehad voordat het in een Amerikaanse slaapkamer belandde.
Jenniskens riep mensen op om na een vermoedelijke inslag altijd dashcams, beveiligingscamera’s en telefoons te controleren, omdat toevallige beelden enorm kunnen bijdragen aan toekomstig onderzoek. Bezoekers die de fragmenten met eigen ogen willen zien, kunnen daarvoor terecht in het American Museum of Natural History in New York.
