Biologen hebben op het afgelegen Prince of Wales in Alaska een opmerkelijke ontdekking gedaan. Ze hebben vastgesteld dat grijze wolven hun jachtterrein hebben uitgebreid naar de oceaan en maken daar jacht op zeeotters. Deze ontdekking herschrijft onze kennis over de interactie tussen landroofdieren en mariene ecosystemen.
Deze onverwachte gedragsverandering stelt de wetenschappers voor een raadsel. De betrokken onderzoekers spreken over een ‘ecologische verschuiving’. Het lijkt er namelijk op dat de grijze wolven een nieuwe jachtmethode hebben ontwikkeld om de kans op voedsel te vergroten en doorbreken daarbij de grens tussen water en land.
Grijze wolven gebruiken de oceaan als nieuw jachtterrein
Het klinkt vreemd, maar onderzoekers van de University of Rhode Island hebben ontdekt dat grijze wolven hun jachtgebied hebben uitgebreid naar de oceaan. Hoofd onderzoeker Patrick Bailey heeft de afgelopen jaren proberen te ontcijferen hoe het mogelijk is dat een dier dat is gemaakt voor de jacht in een bos, een zeeotter in het water kan vangen.
De onderzoekers konden al eerder via isotopenanalyse van de tanden van overleden wolven analyseren wat de wolf in een bepaalde periode heeft gegeten. Ze wisten toen al dat er mariene dieren op het menu stonden, maar men ging ervan uit dat de wolven af en toe dode vissen of karkassen van walvissen langs de branding aten.
Volgens de wetenschappers gaat het echter om actieve jacht. De wolven hebben geleerd om zich aan te passen aan de jacht in de branding van de oceaan, iets dat totaal andere fysieke en cognitieve vaardigheden vereist dan jagen op een hert in de bossen. Volgens Bailey ligt de focus nu op verder onderzoek, waarbij enkele kernpunten van belang zijn.
- Vastleggen van strategisch jachtgedrag: wetenschappers vermoeden dat wolven gebruikmaken van specifieke getijden om otters op het land of in ondiep water te isoleren.
- Technologische observatie: met meer dan 250.000 beelden van geavanceerde wildcamera’s hoopt het team de eerste beelden van een succesvolle jacht vast te leggen.
- Kennisuitwisseling: het onderzoek wordt ondersteund door lokale experts van het Alaska ‘Department of Fish and Game‘, die de unieke terreinen van het eiland door en door kennen.
Risico op kwikvergiftiging
Het is ongebruikelijk dat grijze wolven op zeeotters jagen en al helemaal niet zonder risico. Zeeotters staan hoog in de voedselketen en fungeren als een soort spons in voor vervuiling in de oceaan. Een recent onderzoek van bioloog Gretchen Roffler toont aan dat de dieren hoge concentraties methylkwik bevatten.
De wolf krijgt door het eten van de zeeotter direct zware metalen binnen, iets wat gevaarlijk kan zijn voor de gehele populatie van grijze wolven in het gebied. Dit kan leiden tot lage vruchtbaarheid en neurologische problemen, dus het is nog maar de vraag of deze jachttechniek op lange termijn wel houdbaar is voor deze wolf. In de onderstaande tabel hebben we een overzichtje opgesteld.
| Kenmerk | Landwolven (binnenland) | Kustwolven (Alaska) |
|---|---|---|
| Primair dieet | Herten, elanden en bevers | Zeeotters, zalm en zeedieren |
| Kwikconcentratie | Referentiewaarde (laag) | Tot 278x hoger dan gemiddeld |
| Gezondheidsrisico | Minimaal | Reproductieve en neurologische schade |
| Habitat | Bossen en toendra | Getijdenzones en kustlijnen |
Door hun jachttechniek aan te passen bewijzen de grijze wolven opnieuw dat het meesters in jagen zijn, die als intelligente roofdieren aan de top van de voedselketen staan. Blijkbaar is de natuur in Alaska vele malen complexer en onderling verbonden dan gedacht. Het onderzoek van de biologen gaat verder, ze hopen snel een dergelijke jacht succesvol op beeld vastgelegd te hebben.
