Vrijwel elke man snurkt weleens. Je partner geeft een por, je draait je om en de nacht gaat gewoon verder. Hinderlijk, maar in de meeste gevallen volstrekt onschuldig. Het verschil tussen snurken en slaapapneu valt alleen lastig te zien, want je ligt er zelf bij te slapen. Bij apneu stopt je ademhaling steeds even helemaal. Echt wakker word je daar zelden van.
Mannen lopen daarbij duidelijk meer risico. Naar schatting heeft ongeveer vier procent van de mannen slaapapneu tegenover twee procent van de vrouwen. Tot een jaar of 45 is dat verschil het grootst. Gelukkig zitten er duidelijke symptomen aan vast. Wie weet waar hij op moet letten, heeft binnen een paar weken al een aardig beeld.
Snurken en slaapapneu, dit gebeurt er ’s nachts
Snurken ontstaat door trillingen in de bovenste luchtweg. Tijdens de slaap verslappen de spieren in je keel, waardoor de doorgang smaller wordt. De lucht die er langs wordt geperst brengt het weke verhemelte en de huig in beweging en dat levert het bekende zagende geluid op. Meestal zit de vernauwing achter de huig of achter de tong, soms in de neus.
Daar zit ook precies het onderscheid tussen snurken en slaapapneu. Bij apneu klapt de keel zo ver dicht dat er minimaal 10 seconden lang geen lucht meer in of uit de longen gaat. Vanaf vijf van die ademstops per uur spreken artsen van een slaapapneusyndroom en in ernstige gevallen loopt dat op tot meer dan 50 keer per uur. Je lichaam schrikt telkens kort wakker om de ademhaling te herstellen, waardoor je nooit lang genoeg in de diepe slaap blijft.
Dat mannen hier vaker mee te maken krijgen heeft met bouw en leefstijl te maken. Mannen hebben gemiddeld een nauwere luchtweg en slaan sneller vet op rond de hals en de keelholte. Alcohol en overgewicht versterken het effect, omdat allebei de keelspieren extra laten verslappen. Een longarts vatte het ooit treffend samen door te stellen dat vrijwel iedereen met apneu snurkt, terwijl lang niet elke snurker apneu heeft. Er wordt nog steeds onderzoek gedaan naar slaapapneu.
📱 Op mobiel kun je de tabel horizontaal scrollen.
| Signaal | Past bij gewoon snurken | Past bij slaapapneu |
|---|---|---|
| Geluid | Gelijkmatig zagend | Onregelmatig, met stiltes en luide snurken |
| Ademstops | Niet aanwezig | Tien seconden of langer, meerdere keren per uur |
| Wakker worden | Zelden | Vaak met een schok of naar adem happend |
| Ochtend | Uitgerust gevoel | Hoofdpijn, droge mond, gebroken gevoel |
| Overdag | Normale energie | Slaperigheid, concentratieverlies, prikkelbaarheid |
| Gezondheidsrisico | Vooral overlast voor je partner | Hogere kans op hoge bloeddruk en hartklachten |
Wanneer snurken en slaapapneu een zaak voor de huisarts worden
Het belangrijkste signaal komt meestal van je partner. Merkt iemand dat je adem stokt en dat je daarna met een schok of een luide snurk weer op gang komt, dan is dat reden om het serieus te nemen. Zelf herken je het eerder aan ochtendhoofdpijn, een droge mond, prikkelbaarheid en vermoeidheid die niet verdwijnt na een volle nacht. Wegdommelen achter het stuur of voor de televisie hoort ook in dat rijtje thuis.
Onbehandelde apneu blijft vaak jarenlang onopgemerkt en dat is niet zonder gevolgen. Door het steeds terugkerende zuurstoftekort neemt de kans op hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten toe. Bespreek klachten rond snurken en slaapapneu daarom met je huisarts, die je kan doorverwijzen naar een longarts, keel-neus-oorarts, neuroloog of somnoloog. Een apparaatje meet dan hoe vaak en hoe lang je ademhaling wegvalt, tegenwoordig meestal gewoon thuis in je eigen bed.
Blijkt het inderdaad om apneu te gaan, dan is er genoeg mogelijk. Bij ernstige vormen schrijft de longarts CPAP voor, een apparaat dat je luchtweg met overdruk openhoudt. Lichtere gevallen reageren vaak goed op een mondbeugel van de tandarts of op een andere slaaphouding en juist dat laatste levert soms binnen een week al een merkbaar verschil op. Snurken en slaapapneu zijn dus goed te behandelen.
